द्वितीया

कवडसा .....

शोधीत धुक्यात तुझला,

 रानीवनी भटकलो 

पालथी गेली दुनिया 

तरी नाही ग मी थकलो.

आयुष्यात येऊन सखे ,

मन झाले माझे नंदन 

तुझ्या प्रीतीचा ग सुगंध

 फिके पडले हे चंदन .

मुग्ध पानांच्या वर्षावात 

तुझा स्पर्श जाणवतो

खट्याळ मित्र तुझा वारा

 तराना गुंफाया लावतो.

तुझ्या भाळीचा ग कुंकू ,

जणू पूर्वेचा हा लालिमा

रूप काय तुझे वर्णावे ,

सौंदर्याची तू असीमा.

सखे तुझा केश्श्रुन्गार ,

जणू लाटांचा हेलकावा 

तुझ्या वदनाचे लावण्य ,

शशीही करेल हेवा. 

केवळ एक ईशकृपा

 तू रंग भरावे जीवनी 

प्रीतीचा तू इंद्रधनू ,

स्वप्नातली तू यौवनी .

कवडसा बनून मी ग 

येईन तुझला भेटाया

आनंदाने भिजले मन

 तयार हो या स्वागतया ...........

                              -अनामिका

पहिला शब्द .........

.

...................."बोल त्याचे" 

भावूक  मनाचा भाव कसा कळेना तुला 

जवळ असूनही का तुझा अबोला 

तुझ्या डोळ्यातल्या शब्दांना गुंफू दे 

माझ्याही डोळ्यांना तुझ्या स्वप्नांसाठी झोपू दे 

हातात दे हात जरा ,मारू गप्पा थोड्या 

वाट तर सरायची आहे ,घाई नको गड्या

कसे सांगू वाऱ्याला  थांब थोडा ,वाहू नको जोरात 

नाजूक बोल उडतील तुझे ,साठवू दे ऊरात 

                                     -अनामिका