द्वितीया

कवडसा .....

शोधीत धुक्यात तुझला,

 रानीवनी भटकलो 

पालथी गेली दुनिया 

तरी नाही ग मी थकलो.

आयुष्यात येऊन सखे ,

मन झाले माझे नंदन 

तुझ्या प्रीतीचा ग सुगंध

 फिके पडले हे चंदन .

मुग्ध पानांच्या वर्षावात 

तुझा स्पर्श जाणवतो

खट्याळ मित्र तुझा वारा

 तराना गुंफाया लावतो.

तुझ्या भाळीचा ग कुंकू ,

जणू पूर्वेचा हा लालिमा

रूप काय तुझे वर्णावे ,

सौंदर्याची तू असीमा.

सखे तुझा केश्श्रुन्गार ,

जणू लाटांचा हेलकावा 

तुझ्या वदनाचे लावण्य ,

शशीही करेल हेवा. 

केवळ एक ईशकृपा

 तू रंग भरावे जीवनी 

प्रीतीचा तू इंद्रधनू ,

स्वप्नातली तू यौवनी .

कवडसा बनून मी ग 

येईन तुझला भेटाया

आनंदाने भिजले मन

 तयार हो या स्वागतया ...........

                              -अनामिका