नशिबाबाहेरचे........

आजही आठवतंय ......
तुझ पहिलं वहिल  पाऊल जेव्हा पडल माझ्या घरात
पोह्याचं छोट ताट ,अन दुध कमी एक कप चहात
३ तासांच्या लोड शेडींग मध्ये डोळाभरून साठवलं तुला
बोलायचे राहून गेलं काहीतरी ,फार उशिरा कळलं मला

आजही आठवतंय ......
शंका नसतानाहि मध्यरात्री केलेला फोन 
अन झोपेतच तू म्हणाला कोण बोलताय कोण?
तुझा प्रत्येक शब्द उत्तर असायचे माझं
किती राहशील दूर किती आठवांचे ओझं

आजही आठवतंय ......
तू हसता हसता काहीतरी बोलून गेलास
अन जगण्यासाठी आयुष्यागान देऊन गेलास

आजही आठवतंय ......
लाडामध्ये   एकदा बरेच काही बोलले
का कुणास ठाऊक तुझ्या मनाला ते रुतले  
तुझ्या त्या रागात प्राजक्त झले मी
जगण्याच्याच अर्थाला मुकले मी

आजही आठवतंय ......
माझा हट्ट तुला पुन्हा पुन्हा भेटण्याचा
"खूप खूप चुकले माझे" ,रेटण्याचा

आजही आठवतंय ......
समजूत कधी तू दिलीच नाही
शब्दाविना कळले मला सर्वकाही
तुझा अबोला खूप मोठ शल्य होत
माहित नाही माझ्या प्रीतीला काही मूल्य होत??

आजही आठवतंय ......
चांदण्यांकडे मागायचे तुला
पापण्यांकडे मागायचे तुला
"नशिबाबाहेरचे मिळत नाही काही "ते सांगायचे मला

आजही आठवतंय ......
तुझ्या प्रत्येक शब्दाला आठवायचे  मी
शब्दांमध्ये सूर जुळवायचे मी
पण तुटलेल्या माळेसारखे गीत कसे तुटले
तुझ्या माझ्यामध्ये सांग आता काय उरले

आजही आठवतंय ......
तुझी पाहिलेली आतुरतेने वाट
ध्यानी मनी तुझ्या स्वप्नांचा थाट
तुझ्या आयुष्याच्या वाटेवर नाही मिळणार
माझ्या आयुष्याला वाट

आजही आठवतंय ......
तुला विसरण्याचा केलेला खटाटोप
स्वताने स्वतावर केलेले आरोप
सरते शेवटी डोळ्यावर पाणी ओढून घेतले
तू नाही आयुष्यात माझ्या
जणू कुणी माझ्यातले "मीपण " काढून घेतले 

                                    :अनामिका